Stan: BARDZO DOBRY, książka czysta, spójna i kompletna,
Numer katalogowy G/5 23APR22
Anna Jachnina, z d. Grzelecka (ur. 26 maja 1914 w Ciechocinku, zm. 20 lipca 1996) – polska reporterka radiowa, autorka tekstu piosenki Siekiera, motyka.
W 1933 ukończyła Liceum ss. Urszulanek we Włocławku. W 1935 wyszła za mąż za Juliana Jachnę, oficera 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej i zamieszkała z nim w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej pracowała w szpitalu, od listopada 1941 służyła w Związku Walki Zbrojnej, od lutego 1942 w Armii Krajowej, pracowała w komórce "Sztuka" i tzw. "KOPR" (Komisji Propagandy) Biura Informacji i Propagandy AK. Zimą 1942, prawdopodobnie w mieszkaniu przy ul. Francuskiej na Saskiej Kępie, napisała słowa piosenki Siekiera, motyka[1]. Zredagowała też broszury Anegdoty i dowcipy wojenne (z Marianem Ruth Buczkowskim) i Posłuchajcie ludzie. W tym samym roku wygrała konspiracyjny konkurs na "pamiętnik z oblężonej Warszawy" (jej praca została opublikowana w broszurze Pamiętniki z obrony Warszawy we wrześniu 1942). W listopadzie 1942 została aresztowana przez gestapo i trafiła na Pawiak i jeszcze w 1942 do obozu w Auschwitz. W październiku 1944 została przeniesiona do obozu w Ravensbrück, skąd została uwolniona w kwietniu 1945 w ramach akcji hrabiego Folke Bernadotte.
Od maja 1945 przebywała w Szwecji, wróciła do Polski w kwietniu 1946. Początkowo pracowała w gdańskim Biurze Odbudowy Portu. Od 1947 mieszkała w Bydgoszczy, od 1948 do przejścia na emeryturę w 1974 była pracownikiem Rozgłośni Regionalnej Polskiego Radia w Bydgoszczy. Była m.in. kierownikiem redakcji kulturalnej oraz regionalnej oraz zastępcą kierownika audycji literackich. Od 1950 dokumentowała sztukę i kulturę ludową, której poświęciła ponad 300 audycji radiowych. Ponad 800 taśm magnetofonowych przekazała Muzeum Etnograficznemu w Toruniu. Organizowała także wystawy i konkursy folklorystyczne, uczestniczyła w przygotowaniu licznych publikacji poświęconych kulturze ludowej, w tym śpiewników. Należała do założycieli Kujawsko-Pomorskiego Towarzystwa Kulturalnego, była członkiem jego zarządu.
W 1975 otrzymała Medal Stolema[2], w 1979 Nagrodę im. Oskara Kolberga[3